The Mystique of Enlightenment

| Ton Haarmans

The Mystique of Enlightenment

The Mystique of Enlightenment Dit boekje las ik toen ik al een tijdje sannyasin was van Rajneesh en dus hard op weg naar 'verlichting'. Dacht ik... Het is geschreven door een naamgenoot van de bekende spirituele leraar Jiddu Krishnamurti, namelijk Uppaluri Gopala Krishnamurti, beter bekend onder de afkorting 'UG'.

Daar stond ik dan in de boekhandel van 'Au bout du Monde' in Amsterdam, met mijn rode kleren aan en mala om mijn hals, gefascineerd aan het lezen. Deze man was zo'n beetje de absolute tegenpool van Bhagwan Rajneesh. Al zou het maar zijn dat elk boek van Rajneesh, elke meditatie, elke foto, etc. onder copyright staat, terwijl er in dit boekje expliciet stond dat "[...] You are free to reproduce, distribute, interpret, misinterpret, distort, garble, do what you like, even claim authorship, without my consent or the permission of anybody." Wow ...

En het is dus ook zo, dat alle boeken, tapes en video's over en met UG vrijelijk op het internet te downloaden zijn: ugkrishnamurti.net. Prima dus, en wat beweert deze man dan allemaal (BTW, hij is in maart 2007 overleden)?

Hier zijn de eerste zinnen van het boekje:

"I am not out to liberate anybody. You have to liberate yourself, and you are unable to do that. What I have to say will not do it. I am only interested in describing this state, in clearing away the occultation and mystification in which those people in the 'holy business' have shrouded the whole thing. Maybe I can convince you not to waste a lot of time and energy, looking for a state which does not exist except in your imagination.

Get this straight, this is your state I am describing, your natural state, not my state or the state of a God-realized man or a mutant or any such thing. This is your natural state, but what prevents what is there from expressing itself in its own way is your reaching out for something, trying to be something other than what you are."

Ik snapte er toen feitelijk geen bal van. Ik heb heel even gedacht om mijn rode kleren, mala en sannyasnaam te 'droppen', zoals dat in die contreien genoemd werd. Want het deed er blijkbaar toch niet toe:

"The search ends with the realization that there is no such thing as enlightenment. By searching, you want to be free from the self, but whatever you are doing to free yourself from the self is the self. How can I make you understand this simple thing? There is no 'how'. If I tell you that, it will only add more momentum to that (search), strengthen that momentum. That is the question of all questions: "How, how, how?"

En even later dacht ik, terwijl ik mijn schouders ophaalde: "als het er toch niet toe doet, kan ik er even goed mee doorgaan". En op een bepaalde manier is dat nog waar ook, behalve natuurlijk dat ik niet zag dat ik gewoon geen keuze heb. De energie van het zoeken en vragen bestaat onafhankelijk van wat ik ook mag denken en trekt er zich niets van aan ... En dus ben ik nog een hele tijd doorgegaan met 'to waste a lot of time and energy, looking for a state which does not exist'.

Of, in de woorden van iemand die qua 'boodschap' nogal lijkt op UG, namelijk Robert Saltzman: "You get what you get when you get it".

"There is no teaching of mine, and never shall be one. "Teaching" is not the word for it. A teaching implies a method or a system, a technique or a new way of thinking to be applied in order to bring about a transformation in your way of life. What I am saying is outside the field of teachability; it is simply a description of the way I am functioning. It is just a description of the natural state of man -- this is the way you, stripped of the machinations of thought, are also functioning.

The natural state is not the state of a self-realized God-realized man, it is not a thing to be achieved or attained, it is not a thing to be willed into existence; it is there -- it is the living state. This state is just the functional activity of life."

En dan vind ik de volgende Zen-anekdote uit de achtste eeuw wel op zijn plaats:

Pang! De lekenboeddhist Pang benaderde een leraar met het verzoek om zijn ware zelf te laten zien. De leraar zei niets, maar bleef gewoon stil zitten. Eindelijk, moe van het wachten, stond Pang op en liep naar de deur. Net toen hij de deur opendeed, riep de leraar: "Oh, meneer Pang."
"Ja?" antwoordde Pang.
"Dat is het," zei de leraar.