Ik geloof er niks van


De meeuwen

https://www.falseknees.com/319.html

Niet geloven kan ook een speciale vorm van geloven zijn. Je kunt overtuigd zijn dat God niet bestaat en lid zijn van atheïstische Facebook-groepen, maar dat wil nog niet zeggen dat je weet dat God niet bestaat. Oké, zeg je dan, maar er zijn toch helemaal geen sluitende bewijzen voor het bestaan van God? Nee, maar ook niet van het tegendeel. Ook lijkt het er soms op dat atheïsten per se vinden dat ze gelijk hebben en zijn ze net zo fanatiek als de eerste de beste moslim-fundamentalist. Als je denkt dat iets niet bestaat, waar maak je je dan druk over? Sterker: misschien bestaat God wel, maar je kunt dat gewoon niet weten. Dat is precies wat bij mij opkomt bij de vraag of God bestaat, of er leven is na de dood, etc.: of God bestaat of niet is niet relevant. Want ik kan deze dingen onmogelijk weten. So who cares? Stof in de wind.

Die frieten op de pier verderop zijn oneindig interessanter.

Discussie gesloten.

Zelfs een houding als scepticisme is overbodig en meestal niet meer dan een pose: "zie mij eens lekker sceptisch zijn". Idem met houdingen als nihilisme en zelfs agnosticisme. Dit worden al gauw identiteiten, iets om je aan vast te houden, om je superieur te voelen. Been there, done that. Maar eerlijk is eerlijk: dit valt echt niet mee. Ik betrap mezelf er soms op om mij zelfs hier superieur over te voelen.

Ont/dekken is eindeloos.